Infografika kursu: Podstawy opieki paliatywnej - kurs specjalistyczny

Podstawy opieki paliatywnej – kurs specjalistyczny

Opieka paliatywna to obszar, w którym kompetencje kliniczne łączą się z uważnością na potrzeby emocjonalne, społeczne i duchowe pacjenta oraz jego bliskich. Kurs specjalistyczny „Podstawy opieki paliatywnej” przygotowuje pielęgniarki do świadomego, bezpiecznego i skutecznego towarzyszenia osobom z przewlekłą, postępującą chorobą, a także do realnego wpływu na jakość ich życia.

Cel kształcenia

Program koncentruje się na praktycznych metodach terapii i pielęgnowania, których celem jest łagodzenie objawów i poprawa komfortu pacjenta, oraz na wzmocnieniu umiejętności wspierania rodziny/opiekunów w trakcie choroby, umierania i żałoby. Uczestniczki uczą się planować opiekę w sposób holistyczny i interdyscyplinarny, z poszanowaniem godności, autonomii i praw pacjenta.

Organizacja i wymiar godzin

Kurs obejmuje 85 godzin dydaktycznych realizowanych w bezpośrednim kontakcie z kadrą, w tym 50 godzin zajęć teoretycznych oraz 35 godzin zajęć praktycznych/stażowych. Takie proporcje pozwalają nie tylko uporządkować wiedzę, ale przede wszystkim przełożyć ją na działania w realnych sytuacjach klinicznych – w opiece domowej, hospicyjnej oraz w oddziale medycyny paliatywnej.

Program – trzy moduły tematyczne

Kształcenie podzielono na trzy moduły, które prowadzą od podstaw filozofii opieki paliatywnej, przez postępowanie objawowe, po komunikację i wsparcie psychospołeczne.

Moduł 1: Podstawy filozoficzne i zasady opieki paliatywnej

Uczestniczki poznają ideę hospicyjną, organizację opieki paliatywnej oraz standardy etyczne i prawne istotne w codziennej praktyce. Omawiane są narzędzia oceny jakości życia (wybrane skale i kwestionariusze) oraz czynniki wpływające na dobrostan pacjenta. Istotnym elementem jest rozumienie roli pielęgniarki w zespole interdyscyplinarnym oraz dokumentowanie procesu pielęgnowania.

Moduł 2: Zasady postępowania objawowego

To najbardziej rozbudowana część kursu, ukierunkowana na rozpoznawanie, ocenę i monitorowanie bólu oraz innych objawów somatycznych i psychicznych. Omawiane jest postępowanie m.in. w duszności, kaszlu i rzężeniu przedśmiertnym, nudnościach i wymiotach, zaburzeniach ze strony jamy ustnej, zaparciach i biegunce, w niedrożności przewodu pokarmowego, a także w lęku, pobudzeniu, splątaniu czy drgawkach.

Szczególną uwagę poświęca się bezpiecznemu podawaniu leków na zlecenie lekarskie różnymi drogami (w tym technikom podskórnym, wykorzystaniu wlewów i infuzorów) oraz profilaktyce i leczeniu powikłań skórnych, takich jak odleżyny, owrzodzenia nowotworowe i przetoki. W ramach zajęć poruszane są również elementy fizjoterapii i postępowania niefarmakologicznego: ćwiczenia oddechowe, wspomaganie mobilności oraz postępowanie w obrzęku limfatycznym.

Moduł 3: Psychospołeczne aspekty opieki paliatywnej

Moduł rozwija umiejętności komunikacji klinicznej oraz pracy z emocjami pacjenta i rodziny. Uczestniczki uczą się rozpoznawać potrzeby psychiczne, duchowe i społeczne, identyfikować deficyty socjalne oraz korzystać z zasobów wsparcia w środowisku pacjenta. Omawiane są reakcje na pogarszający się stan zdrowia, przygotowanie do umierania, fazy żałoby oraz formy pomocy osobom osieroconym. Duży nacisk kładzie się na współpracę z psychologiem, kapelanem i pozostałymi członkami zespołu.

Efekty uczenia się

Po ukończeniu kursu uczestniczka potrafi m.in. ocenić i dokumentować ból oraz inne objawy, inicjować działania poprawiające jakość życia pacjenta, edukować rodzinę w zakresie opieki (w tym w obszarze pielęgnacji skóry, żywienia i przyjmowania leków), współpracować w zespole interdyscyplinarnym oraz udzielać wsparcia w ostatnich godzinach życia.

Zaliczenie

Zaliczenie odbywa się poprzez bieżącą weryfikację efektów kształcenia oraz egzamin końcowy (forma ustalana przez organizatora).

Dlaczego warto

To propozycja dla pielęgniarek, które chcą zyskać pewność w postępowaniu objawowym, uporządkować standardy opieki i rozwinąć kompetencje komunikacyjne – tak, aby w najtrudniejszych momentach być dla pacjenta i jego bliskich realnym oparciem.