Osoba w medycznym uniformie wypełnia arkusz testowy podczas egzaminu specjalizacyjnego; na stoliku kartka z informacją o liczbie pytań, czasie i progu zaliczenia, w tle inni zdający.

Programy specjalizacji dla pielęgniarek i położnych

Specjalizacja w pielęgniarstwie stała się kluczowym elementem rozwoju zawodowego w Polsce. System szkoleń podyplomowych oferuje pielęgniarkom i położnym możliwość pogłębienia wiedzy w wybranych dziedzinach medycyny, jednak rok 2026 przynosi istotne zmiany w finansowaniu i dostępności tych programów.

Dostępne dziedziny specjalizacji

Ministerstwo Zdrowia określa obecnie wykaz dziedzin pielęgniarstwa i dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia. Dla pielęgniarek dostępne są specjalizacje w następujących obszarach: anestezjologia i intensywna terapia, pielęgniarstwo internistyczne, chirurgiczne, geriatryczne,  onkologiczne, operacyjne, psychiatryczne, ratunkowe oraz specjalizacje w opiece rodzinnej, długoterminowej i paliatywnej. Położne mogą wybrać specjalizację ginekologiczno-położniczą lub rodzinną. Dodatkowo specjalizacja w dziedzinie pielęgniarstwa epidemiologicznego oraz neonatologicznego może być prowadzona zarówno dla pielęgniarek, jak i położnych.

Lista priorytetowych dziedzin zmienia się corocznie w zależności od potrzeb systemu ochrony zdrowia. W ostatnich latach szczególnie doceniane są specjalizacje w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii, pielęgniarstwa chirurgicznego oraz epidemiologicznego – szczególnie po doświadczeniach pandemii COVID-19.

Ramowe programy nauczania i czas trwania

Specjalizacje pielęgniarskie charakteryzują się różnorodnym zakresem czasowym w zależności od dziedziny. Program specjalizacji w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii dla pielęgniarek przewiduje ok. 979 jednostek dydaktycznych (ok. 330 teorii i 649 praktyk) i realizowany jest zwykle w ciągu 1,5 roku. Inne programy mają podobny wymiar – na przykład pielęgniarstwo internistyczne obejmuje 857 jednostek szkoleniowych, z czego 430 stanowią zajęcia teoretyczne, a 427 praktyczne.

Zgodnie z przepisami czas trwania specjalizacji nie może być krótszy niż 15 miesięcy i dłuższy niż 20 miesięcy, co ma zapewnić odpowiednie przygotowanie praktyczne i merytoryczne. W praktyce szkolenie specjalizacyjne trwa najczęściej 15–20 miesięcy w zależności od dziedziny pielęgniarstwa.

Egzaminy specjalizacyjne

System egzaminacyjny opiera się na państwowych egzaminach specjalizacyjnych przeprowadzanych centralnie. Egzaminy odbywają się dwa razy w roku – w sesji wiosennej od 1 marca do 31 maja oraz w sesji jesiennej od 1 września do 30 listopada. Wnioski o przystąpienie do egzaminu należy składać znacznie wcześniej – odpowiednio do 15 stycznia dla sesji wiosennej i do 15 lipca dla jesiennej.

Test składa się ze 140 pytań z jedną prawidłową odpowiedzią i trwa 140 minut. Warunkiem zdania jest uzyskanie co najmniej 60% prawidłowych odpowiedzi, co stanowi 84 punkty. Opłata wynosi obecnie 170 złotych, choć Ministerstwo Zdrowia planuje jej podwyższenie do 350 złotych. Po niezdanym egzaminie możliwe jest odwołanie się od wyniku oraz ponowne przystąpienie w kolejnej sesji.

Warunki kwalifikacji

Aby przystąpić do specjalizacji, należy spełnić następujące kryteria: posiadanie aktualnego prawa wykonywania zawodu oraz co najmniej 2-letni staż pracy w zawodzie w ciągu ostatnich 5 lat. Rekrutacja odbywa się poprzez System Monitorowania Kształcenia Pracowników Medycznych (SMK), do którego logujemy się za pomocą Profilu Zaufanego lub podpisu elektronicznego. W środowisku trwają dyskusje nad skróceniem wymaganego stażu pracy w obliczu braków kadrowych w służbie zdrowia.

Przykład z praktyki: specjalizacja anestezjologiczna

Specjalizacja w dziedzinie pielęgniarstwa anestezjologii i intensywnej terapii należy do najbardziej popularnych i deficytowych. Program obejmuje kompleksową teoretyczną i praktyczną naukę opieki nad pacjentami w okresie okołooperacyjnym oraz w oddziałach intensywnej terapii. Absolwenci tej specjalizacji mogą samodzielnie prowadzić zaawansowane procedury resuscytacyjne, obsługiwać sprzęt do monitorowania funkcji życiowych i współpracować z zespołem anestezjologicznym podczas operacji.

Zmiany na 2026 rok – ograniczone miejsca i finansowanie

Rok 2026 przynosi istotne zmiany w systemie specjalizacji pielęgniarskich. Minimalna liczba miejsc specjalizacyjnych wyniesie 1 500 – to pula mniejsza o tysiąc miejsc niż w roku ubiegłym. Spadek oznacza, że dostęp do kształcenia specjalizacyjnego będzie trudniejszy.

Maksymalna kwota dofinansowania jednego miejsca szkoleniowego została ustalona na 4 000 złotych, co oznacza brak wzrostu w porównaniu do poprzednich lat. Łączny budżet przeznaczony na szkolenia specjalizacyjne pozostaje na poziomie 10 milionów złotych. To wyznacza granice budżetu przewidzianego na szkolenia.

Ograniczenia oznaczają, że priorytet otrzymają specjalizacje najbardziej potrzebne z punktu widzenia systemu ochrony zdrowia. Środki będą kierowane przede wszystkim do specjalizacji deficytowych – jak anestezjologia i intensywna terapia, opieka chirurgiczna czy onkologia.

Nowe przepisy wprowadzają również obowiązek punktowania w ramach kształcenia ustawicznego. Pierwszy okres rozliczeniowy rozpocznie się 1 stycznia 2026 roku i potrwa do 31 grudnia 2030 roku. W tym czasie każda pielęgniarka i położna czynna zawodowo będzie zobowiązana do uzyskania minimum 100 punktów edukacyjnych. Punkty można zdobywać nie tylko przez specjalizacje, ale też kursy, konferencje czy publikacje naukowe. Brak informacji o konsekwencjach nieuzyskania wymaganej liczby punktów oraz o tym, czy punkty za specjalizację wliczają się do tego limitu.

Zmiany te wymagają od pielęgniarek i położnych większego planowania ścieżek rozwoju zawodowego. W obliczu nowych limitów szczególnie ważne staje się wcześniejsze przygotowanie do rekrutacji. Dostęp do specjalizacji będzie bardziej konkurencyjny. Jednocześnie będzie bardziej ukierunkowany na rzeczywiste potrzeby systemu ochrony zdrowia. Środowisko zawodowe musi dostosować się do nowych realiów.

Podstawa prawna

System kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych reguluje szereg aktów prawnych:

Ustawy:

  • Ustawa z dnia 15 lipca 2011r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz.U. z 2024 r. poz. 814, 854,1897)
  • Ustawa z dnia 28 kwietnia 2011r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2022 r. poz. 1555 z późn. zm.)
  • Ustawa z dnia 27 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2024 poz. 1897)

Rozporządzenia:

  • Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2016r. w sprawie kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 115)
  • Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 12 grudnia 2013r. w sprawie wykazu dziedzin pielęgniarstwa oraz dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których może być prowadzona specjalizacja i kursy kwalifikacyjne (Dz. U. poz. 1562)
  • Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 28 lutego 2017r. w sprawie rodzaju i zakresu świadczeń zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych i rehabilitacyjnych udzielanych przez pielęgniarkę albo położną samodzielnie bez zlecenia lekarskiego (Dz.U. poz. 497)
  • Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 9 lipca 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu znajomości języka polskiego w mowie i w piśmie, niezbędnego do wykonywania zawodów pielęgniarki i położnej (Dz. U. poz. 817)

Obwieszczenia:

  • Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 3 grudnia 2024 r. w sprawie minimalnej liczby miejsc szkoleniowych dla pielęgniarek i położnych, maksymalnej kwoty dofinansowania jednego miejsca szkoleniowego oraz maksymalnej kwoty przeznaczonej na szkolenia specjalizacyjne w 2025 r. (DZ. URZ. Min. Zdr. 2024. poz. 122)